SynopsisSöguþráður

Long SynopsisÍtarleg lýsing

The story unfolds within a narrow, repressive, corrupt system that forces its characters into moral contradictions with no clean answer. How far is one allowed to go, and when does a person become complicit in their own downfall? Yelena relives the night's events through dreamlike fragments, dread creeping up on her like an inevitable collapse born of a situation with no way out. Her students splinter into factions around her as she lies caught between them, half-conscious, disappearing, inside a system that offers no rational resolution. By morning, nothing has been taken, no help given, and no one has won. Everyone just ruined by the despair that fueled them to act in the first place.

Í baráttu við kerfið, mæta nemendur Yelenu heim til hennar, seint að kvöldi, og byðja um aðstoð. En það sem nemendurnir byðja um fer gegn öllum hennar siðferðislegu gildum. Sagan á sér stað í þröngsýnu, bældu og spiltu kerfi sem þröngvar söguhetjur okkar í flóknar siðferðislegar þversagnir. En hvað er rétt og hvað rangt? Hversu langt má maður leyfa sér að fara? og hvenær lyggur maður sjálfur að sök? Í þessarri stuttmynd upplifir Yelena atburði næturinnar í gegnum draumkendar endurmynningar og virðist skelfingin læðast upp að manni sem óumflýanlegur skellur sem vonlausar aðstæður kunna einar sögur af. Nemendurnir skiptast í fylkingar um leið og Yelena liggur nær máttlaus þar á milli, sofandi, hverfandi, í kerfi sem á sér enga röklega lausn. Að morgni, hefur ekkert verið tekið, engin hjálp veitt, og enginn sigur unninn. Þess í stað hafa allir molnað undir örvæntingunni, réttvísinni, sem fékk þau til að taka til aðgerða fyrir það fyrsta.

Film SpecsUm myndina

TitleTitill

Yelena

RuntimeLengd

9:56

GenreTegund

HorrorHrollvekja

YearÁr

2026

LanguageTungumál

IcelandicÍslenska

FormatSnið

16:9, Digital, Colour, stafrænt, í lit

StillsMyndir

CreditsAðstandendur

Director's StatementOrð leikstjórans

The idea for this film came to me last Christmas. I'd worked with Dear Elena Sergeyevna before, in a school assignment where students directed each other in scenes from the play. I'd read it closely, more than once. What struck me most was its brutality, and how easily that brutality seemed to be missed. It kept being staged and discussed as if it were simply a period piece, its moral weight quietly set aside. But though it was written in Soviet Russia in the 1960s, its questions haven't aged, and sadly they sit uncomfortably close to the world we're living in now. With this film, I wanted to ask: is it all worth it? I wanted to show horror not as spectacle, but as consequence, what it actually does to the people who live through it. Each character in the play carries a different position in the social order, and we watch this small version of our world collide inside one living room. That scale is what makes it legible. It's not always easy to imagine yourself into war, or into what it means to endure it, but a living room, a group of school kids, a single night, is something we can actually hold onto.

Hugmyndin að þessari mynd kviknaði hjá mér síðustu jól. Ég hafði áður unnið með Dear Elena Sergeyevna, í skólaverkefni þar sem nemendur leikstýrðu hver öðrum í atriðum úr leikritinu. Ég las það vandlega, oftar en einu sinni. Það sem sat mest í mér var grimmdin í verkinu, og hversu auðveldlega hún virtist fara framhjá fólki. Það var sett upp og rætt eins og um væri að ræða einfalt tímabilsverk, siðferðileg þyngd þess sett rólega til hliðar. En þótt það hafi verið skrifað í Sovétríkjunum á sjöunda áratugnum, hafa spurningar þess ekki elst, og því miður liggja þær óþægilega nálægt þeim heimi sem við lifum í í dag. Með þessari mynd vildi ég spyrja: er þetta allt þess virði? Ég vildi sýna hrylling ekki sem sjónarspil, heldur sem afleiðingu, það sem hann raunverulega gerir fólkinu sem lifir hann af. Hver persóna í verkinu ber ólíka stöðu í samfélagsskipaninni, og við fylgjumst með þessari smækkuðu útgáfu af heiminum okkar rekast saman inni í einni stofu. Það er þessi kvarði sem gerir verkið skiljanlegt. Það er ekki alltaf auðvelt að setja sig í spor einhvers í stríði, eða skilja hvað það þýðir að þola það, en stofa, hópur skólakrakka, ein nótt, það er eitthvað sem við getum í raun tengt við.

Director's BiographyÆviágrip leikstjóra

Iða Ósk is a fresh new voice in directing. Yelena marks her debut as a film director. In the fall of 2025, she wrote and directed the short piece Syndir Mæðgnanna at Tjarnarbíó, as part of the youth festival Unglist. Iða recently graduated from the acting program at Fjölbrautaskólinn í Garðabæ. Having worked primarily as an actress in the industry up to this point, she brings a distinct, insider's perspective to her work as a director.

Iða Ósk er nýútsprungin ungur leikstjóri. Yelena er hennar fyrsta verk sem kvikmyndaleikstjóri. Haustið 2025 skrifaði hún og leikstýrði örverkinu Syndir Mæðgnanna í Tjarnarbíó sem part af ungmenna hátíðinni Unglist. Iða er ný útskrifuð af leiklistarbraut Fjölbrautaskólans í Garðabæ. Hún hefur aðallega unnið sem leikkona í bransanum hingað til og hefur því einstakt innsæi sem leikstjóri.